Założeniem metody CBL jest praca z realną historią

Przypadki to narracje, sytuacje, wybrane próbki danych lub stwierdzenia, które przedstawiają nierozwiązane i prowokacyjne problemy, sytuacje lub pytania. Metoda przypadku to partycypacyjny, oparty na dyskusji sposób uczenia się, w którym uczniowie zdobywają umiejętności krytycznego myślenia, komunikacji i kooperacji. Jest to rodzaj uczenia się opartego na problemach. 

Metoda nauczania (lub uczenia się) oparta na przypadkach:

• Jest to partnerstwo między nauczycielem i uczniami, a także między samymi uczniami.

• Promuje skuteczniejsze uczenie się kontekstowe i długotrwałe zapamiętywanie.

• Wymaga zaufania, że uczniowie znajdą odpowiedzi.

• Odpowiada na pytania nie tylko „jak”, ale i „dlaczego”.

• Daje uczniom możliwość „obejścia problemu dookoła” i zobaczenia różnych perspektyw.

[Źródło - Bruner, 2002 oraz Christensen, Garvin i Sweet, 1991]

Nauka oparta na przypadku – CBL:

- teoria stosowana w różnych przedmiotach gdzie uczniowie uczą się na prawdziwej historii (przypadku),

- uczniowie zazwyczaj pracują w grupach, nad historią z jedną lub więcej postaciami,

- historie (przypadki) przedstawiają problem dyscyplinarny do którego uczniowie opracowują (szukają) rozwiązania,

- metoda ta opiera się na konstruktywizmie, łącząc wiedzę z praktyką.

Korzyści ze stosowania CBL:

- rozwija motywację do nauki,

- wspomaga proces zapamiętywania,

- zachęca uczniów do autorefleksji i krytycznego myślenia,

- wspiera rozwój różnorodnych umiejętności uczenia się i komunikacji,

- wykorzystuje współpracę, aktywne i spersonalizowane uczenie się,

- umożliwia badania naukowe (często artykułowane w ramach STEAM),

- wyposaża uczniów w wiedzę potrzebną do rozwiązywania rzeczywistych problemów,

- pomaga uczniom rozwijać umiejętności i wiedzę niezbędną do rozwiązania nowych problemów.

Zapraszamy do pobrania naszej publikacji.